Niet naar binnen schrokken. - Te laat.
Hier. Langzaam kauwen.
Denk alleen aan de smaak.
Zie je? - Niet echt.
Romig, zoutig, en die waanzinnige eiktoets?
Herken je dat? - De waanzin herken ik zeker.
Doe je ogen dicht. Proef nu dit.
Iets heel anders, niet? Zoet, stevig, ietwat scherpe nasmaak?
Probeer ze nu eens samen.
Oké. Ik denk dat er wat begint te komen.
Misschien 't waanzinnige.
Of dat scherpe. - Goed.
Stel je elke lekkere smaak in eindeloze combinaties voor.
Ongekende smaken die op ontdekking wachten.
Ik denk...
...dat ik je weer niet volg.
Maar het was interessant. De beste afval ooit... Wat doen we nou?
We gaan naar de kolonie. Iedereen zal blij zijn.
Ja. Maar... - Wat?
Eigenlijk moet ik...
Wat is belangrijker dan je familie?
Nou, ik...
Een bezoekje kan geen kwaad.
Ooit 'n rat gehouden? Met laboratoriumratten gewerkt?
In armoede geleefd? - Nee, nee en nee-de-nee.
Je hebt verstand van ratten. Da's zeker. - Da's zeker-de-peker. Ratta tatta...
Waarom heet dat zo? - Wat?
Ratatouille. Het is een stoofpot, hè? Maar waarom heet het zo?
Je geeft een gerecht toch een naam die lekker klinkt?
'Ratatouille' klinkt niet lekker. Het klinkt als 'rat' en 'oei'.
Rat-oei. Wat niet lekker klinkt.
Helaas...
...is de wijn op.
Mijn zoon...
...is terug.
Een andere gifcontroleur zoeken was een ramp.
Er was gelukkig niets vergiftigd, maar makkelijk was anders.
Jij maakte 't niet makkelijk. - Ik weet het. Het spijt me, pa.
Hoofdzaak is dat je weer thuis bent.
Ja, nou, wat dat betreft...
Je bent mager. Hoe komt dat? Te weinig eten of te kieskeurig?
De wereld is hard als je alleen bent, hè?
Ja, maar ik ben ook geen kind meer.
Ik kan best voor mezelf zorgen.
Ik woon in de buurt, dus kan ik vaak op bezoek komen.
De harde realiteit ontnuchtert je wel...
Op bezoek? - Beloofd. Vaak.
Blijf je niet? - Nee. Zo erg is het niet, pa. Alleen...
Je dacht toch niet dat ik voorgoed bleef? Een vogel verlaat ooit 't nest.
Wij zijn geen vogels. We zijn ratten.
We verlaten ons nest niet, we vergroten 't.
Ik ben vast 'n ander soort rat. - Of geen rat.
Misschien is dat goed. - Het orkest is echt goed, hè?
Ratten. Wij nemen alleen maar.
Dat ben ik beu. Ik wil dingen maken. Ik wil iets aan de wereld toevoegen.
Je praat als 'n mens. - Die zijn nog zo slecht niet.
O nee? Hoe weet je dat zo zeker?
Ik kon ze bekijken...
...van min of meer dichtbij.
Hoe dichtbij? - Dichtbij genoeg.
En ze zijn niet zo slecht als jij beweert.
Kom mee, ik moet je iets laten zien.
Ik blijf maar eens hier.
Maak de vloeren en tafels schoon voor je afsluit.
Moet ik nog schoonmaken?
Is dat een probleem? - Nee.
Flinke knul. Tot morgen.
Hier is het.
Kijk maar goed, Remy.
Dat is het gevolg als een rat wat te dicht bij mensen komt.
Deze wereld is van de vijand.
RATTENGIF
We moeten voorzichtig leven.
We moeten voor onszelf zorgen, Remy.
Als puntje bij paaltje komt, hebben we alleen onszelf.
Nee.
Wat?
Nee. Pa, ik geloof het niet.
Volgens jou is de toekomst, en kan hij niets anders zijn...
...dan nog meer van dit. - Zo is dat.
Je kunt de natuur niet veranderen. - De natuur is juist verandering.
Het stuk dat we kunnen bepalen.
En het begint wanneer wij beslissen.
Waar ga je naartoe? - Met wat geluk... voorwaarts.
Hoi.
Hou op.
Goedemorgen.
De baas heeft je dus een glaasje aangeboden. Niet mis.
Niet mis. En wat zei hij?
Wat? Kun je het me niet vertellen?
Neem me niet kwalijk als ik me bemoei met je persoonlijke relatie met de baas.
Ik snap het al. Ik mag je wat kneepjes leren om de baas te imponeren...
...en dan zie je me niet meer staan? - Wakker worden.
Ik dacht dat jij anders was.
En dat je dacht dat ik anders was.
Ik dacht...
Ik hoefde je niet te helpen. Ik had je net zo goed kunnen laten stikken.
Maar...
...ik wilde dat je zou slagen.
Ik mocht je.
Stom van me.
Colette. Wacht, wacht.
Colette.
Afgelopen, kleine chef. Ik kap ermee.
Colette. Wacht. Motorfiets nou niet weg.
Ik deug niet met woorden. En koken kan ik evenmin. Niet zonder jouw hulp.
Geen valse bescheidenheid. Dat is hetzelfde als liegen.
Je hebt talent. - Nee. Echt. Dat ben ik niet.
Toen ik dat extra ingrediënt erbij deed in plaats van 't recept te volgen...
Dat was ik ook niet.
Hoezo? - Ik zou het niet hebben gedaan.
Ik zou 't recept hebben gevolgd. Ik zou je advies gevolgd hebben.
Ik hou immers van jou... w advies.
Maar? - Maar ik...
Niet doen.
Ik heb een geheim. Het is wat gênant.
Ik heb een ra...
Wat? - Ik heb een ra...
Een razende honger?
Nee, nee. Ik heb een...
Een heel kleine...
Kleine...
Een kleine chef die zegt wat ik moet doen.
Een kleine chef? - Ja. Ja. Hij zit...
Hij zit hier. - In je hoofd?
Waarom kan ik niet met je praten?
Oké. Daar gaan we.
Jij inspireert me. Ik zet alles op alles.
Op 't gevaar af over te komen als de grootste gek aller tijden.
Weet je waarom ik zo snel leer?
Niet lachen. Ik laat 't je zien.
Nee. Nee.
Wat is er, Ambrister? - Gusteau's.
Gaan ze eindelijk dicht? - Nee.
Alweer financiële problemen? - Nee, het...
Brengt nieuwe instant-loempia's uit? Voor de draad ermee.
Het is weer in. Het is populair.
Ik heb het in geen jaren besproken. - Nee, meneer.
Ik verwees 't naar de toeristenklasse.
'Gusteau heeft eindelijk z'n rechtmatige plaats gevonden...
...naast een andere al even beroemde kok:
Monsieur Boyardee.' - Touché.
Dat was de genadeslag. Dat was m'n laatste woord.
Hét laatste woord. - Ja.
Vertel me eens, Ambrister...
Hoe kan het dan populair zijn?
Nee, nee, nee, nee.
DNA en timing kloppen. Hij is de zoon van Gusteau.
Dat kan niet. Het is doorgestoken kaart. De knaap weet alles.
Hij doet alsof hij achterlijk is.
Hij speelt met m'n verstand zoals een kat met een bol... iets.
Wol? - Ja. Zich van de domme houden.
Me pesten met die rat. - Rat?
Hij trekt ermee op. Zodat ik zou geloven dat ie belangrijk is.
De rat. - Precies.
Is de rat belangrijk?
Nee. Hij wil alleen dat ik dat denk.
Ik heb hem wel door. Op z'n eerste avond was er 'n rat. Ik liet 'm die doden.
En nu wil hij dat ik 'm overal zie.
Hij is hier... Nee, hier.
Ben ik gek? Is die spookrat echt of niet?
Maar nee. Ik weiger me te laten meeslepen in zijn spelletje...
Moet ik me zorgen maken?
Om u?
Ik kan hem niet ontslaan.
Dat zou maar argwaan wekken. Vervelende vragen kan ik niet gebruiken.
Wat maakt u zich zorgen?
Is het niet goed dat Gusteau's de koppen haalt?
Niet met zijn foto eronder.
Gusteau heeft al 'n kop: Dik, aardig en vertrouwd.
En hij verkoopt burrito's. Miljoenen en miljoenen burrito's.
Over drie dagen verstrijkt de termijn. Dan kunt u hem moeiteloos ontslaan.
Ik twijfelde even over de haren die u gaf. Ik moest het lab nieuwe sturen.
De eerste keer kwamen ze terug met de melding: Knaagdierenhaar.
Nee, nee, nee. - Wat?
Neem deze. Dat is beter.
Een rat.
Smerige beestjes.
Ik besefte weer hoe broos alles was.
Hoe de wereld me werkelijk zag.
En het beste moest nog komen.
Remy.
Broertje van me.
We waren al bang dat je niet zou komen opdagen.
Hoi, Remy. Hoe is het? - Heb je het ze verteld?
En ik had het je uitdrukkelijk verboden.
Het zijn m'n vrienden. Ik dacht niet dat je hen bedoelde.
Het spijt me. - Zeg dat maar tegen hen.
Is er een probleem?
Nee, helemaal niet.
Wacht hier.
Op slot?
Remy, wat doe je hier?
Emile staat daar met... Ik had hem gezegd het niet te doen.
En hij bazuint het rond tegen... Het is een ramp.
Ze willen eten, ik heb de sleutel nodig.
Willen ze dat je eten steelt? - Ja. Nee. Het is...
Het is familie. Ze hebben jouw idealen niet.
Als onze chique kok idealen had zou ik niet met barbecues staan leuren.
Of magnetron-burrito's. - Of slappe kip.
Al even Frans als 'n maïsburger.
We verkwanselen alles. - Had je nog haggis-hapjes gewild?
Ik kan niets doen. Ik ben dood. - Koppen dicht.
Het lekt uit. Als ik niet ingrijp...
...staat straks de hele clan hier met de mond wijd open. Hier is hij.
Je testament.
Dat is interessant. Bezwaar als ik... - Helemaal niet.
Linguini?
Waarom zit die bij je testament?
Dit was vroeger mijn kantoor.
UITSLAG DNA-ONDERZOEK
TESTAMENT VAN AUGUSTE GUSTEAU
We waren intiem.
Getekend: A. Gusteau
Zeg niets tegen Alfredo
Restaurant voor levende erfgenamen Alfredo is de zoon van Gusteau.
Is hij je zoon?
Heb ik 'n zoon? - Weet je dat niet?
Ik ben een hersenspinsel. Jij wist 't niet, hoe kan ik 't dan weten?
Hij is de rechtmatige eigenaar van dit restaurant.
Nee. De rat.
Sorry, baas. - De rat jat m'n documenten. Hij ontkomt.
Jij. Mijn kantoor uit.
Jij bent in zijn kantoor, niet vice versa.
Klinken maar, Linguini.
Proost, ja.
EIGENAAR VAN GUSTEAU'S
LINGUINI GOOIT DIEPVRIES ERUIT
NIEUWE EIGENAAR NIEUWE GUSTEAU'S
GUSTEAU'S RIJZENDE STER
Chef. Chef Linguini.
U bent een ster, maar zonder opleiding. Wat is uw geheim?
Geheim? Wilt u de waarheid horen?
Ik ben de zoon van Gusteau. Het zit in m'n bloed.
Maar daar kwam u pas onlangs achter.
En zo werd u eigenaar van dit restaurant. Hoe kwam u erachter?
Een stukje van me wist het ergens. Het Gusteau-stukje.
Waar haalt u uw inspiratie vandaan? - Inspiratie heeft vele namen.
Die van mij draagt de naam Colette.
Iets tussen m'n tanden.
Hygiëne-inspectie. - Ik wil een rattenplaag melden.
In mijn restaur... Gusteau's restaurant.
Gusteau's, hè? Ik kan langsgaan. Even kijken...
Over drie maanden. - Het moet nu.
Ik heb alles. Ik zet u op de wachtlijst.
Maar de rat. U moet...
Hij heeft m'n documenten gestolen.
We moeten de zaak openen. - Hij had al 'n uur klaar moeten zijn.
Kom erbij. Het gaat over m'n inspiratie.
Ja, hij noemt het zijn 'kleine chef'.
Dat niet, schat. Ik bedoelde jou.
Dat is 'm. - Ego?
Is dat Ego?
Niet te geloven.
Bent u monsieur Linguini? - Hallo.
Neem me niet kwalijk als ik uw voortijdig feestje verstoor...
...maar ik wilde u alleen een eerlijke kans geven...
...omdat dit spel nieuw voor u is.
Spel?
En u speelt zonder tegenstander.
Wat, zoals u wellicht al geraden hebt, tegen de regels is.
U bent Anton Ego.
U bent erg traag voor een snelle jongen.
En u bent mager voor iemand die graag eet.
Ik eet niet graag.
Ik geniet.
En als ik niet geniet...
...slik ik niet door.
Ik kom morgenavond terug met hooggespannen verwachtingen.
Hopelijk stel je me niet teleur.
Dit is wat onbeleefd, maar we zijn Fransen en 't is etenstijd.
Ze bedoelt: Tijd om te gaan.
Kijk niet zo. Je leidde me af waar de pers bij was.
Hoe moet ik me concentreren als je steeds aan m'n haar rukt?
En dat is nog zoiets. Jouw mening is niet de enige die ertoe doet.
Colette heeft ook verstand van koken.
De maat is vol.
Neem maar pauze. Ik ben je marionet niet en jij bent m'n poppenspeler niet.
De rat is de kok.
Koel even af en zet alles op een rijtje. Ego komt eten, ik moet me concentreren.
Jij stomme...
Wauw. Zoiets heb ik nog nooit gezien.
Ja, je lijkt wel z'n knuffelkonijn.
Sorry, ik weet dat het er te veel zijn. - Nee, ik deed egoïstisch.
Hebben jullie honger? - Nou en of.
Ik trakteer. We gaan na sluitingstijd.
Weet je wat, pa kan de hele clan meebrengen.
Kleine chef?
Dit is fantastisch, jongen.
Inbreken met hulp van binnenuit. Best goed.
Kleine chef?
Hallo, kleine chef.
Ik dacht dat je naar de flat was gegaan.
Maar toen je daar niet was... nou...
Het zat me niet lekker dat we zo uit elkaar waren gegaan. En daarom...
Ik wil geen ruzie. Ik kreeg heel wat stress te verwerken.
Er is in korte tijd veel veranderd. Opeens ben ik een Gusteau.
En ik moet een Gusteau zijn of de mensen zijn teleurgesteld.
Wat raar is. Ik heb nog nooit iemand teleurgesteld...
...omdat niemand iets van me verwachtte.
En nu verwacht men alleen maar dingen van me...
...omwille van jou.
Ik heb je niet eerlijk behandeld.
Je hebt me nooit in de steek gelaten, dat mag ik nooit vergeten.
Je bent een goede vriend. De beste vriend die iemand zich kan wensen.
Wat is dat?
Wat gebeurt hier?
Steel je eten?
Hoe kon je? Ik dacht dat je m'n vriend was. Ik vertrouwde je.
Eruit. En neem je rattenvrienden mee.
Kom niet terug of ik doe met jou wat alle restaurants met ongedierte doen.
Je hebt gelijk, pa. Wie hou ik voor de gek?
We zijn wat we zijn. Ratten.
Dadelijk gaat hij weg. Je weet hoe je binnen kunt komen.
Steel zoveel als je wilt. - Ga jij niet mee?
Ik heb geen trek meer.
Weet u wat u vanavond wilt, meneer?
Ja, ik had graag jouw hart, aan het spit geroosterd.
Binnen.
Dit is de grote dag. Je moet ze toespreken.
Wat zeg ik? - Jij bent de baas. Inspireer ze.
Attentie. Attentie, allemaal.
Vanavond is een grote avond.
Trek komt, en hij zal een groot Ego hebben.
Ik bedoel... Ego komt.
De criticus.
En hij bestelt... iets.
Iets van ons menu.
En wij moeten het bereiden. Tenzij hij een koud gerecht bestelt.
Je kunt het niet laten, hè?
Kom hier niet als ze open zijn. Het is niet veilig.
Ik heb honger. Maar ik hoef heus geen eten van daarbinnen.
De kneep zit 'm erin niet kieskeurig te zijn.
Let op. - Nee, wacht.
O nee. Wat nu?
Ik haal pa.
Jij vindt jezelf misschien 'n kok...
...maar je blijft niet meer dan een rat.
Ja, hij pakte de zaak een ster af.
Ja, dat was de dood van Gust... vader.
Dit is een heel negatieve aanpak.
Maar één ding is zeker... - Ego is er.
Anton Ego is gewoon een klant. Koken maar.
Ja. Koken...
Goed.
Ik heb een voorstel. Jij ontwikkelt voor mij Chef Skinner diepvriesgerechten.
En in ruil maak ik jou niet dood.
Au revoir, rat.
Hebt u uw keuze kunnen maken, meneer? - Ja, ik denk het wel.
Na het lezen van al die opgeblazen artikelen over uw nieuwe kok...
...snak ik naar iets anders.
Een vleugje perspectief.
Inderdaad. Ik wil vers, helder, perfect gekruid perspectief.
Hebt u daar een goede wijn bij?
Waarbij, meneer?
Perspectief. Net op, zeker?
Ik ben...
Goed. Aangezien het perspectief op is...
...en niemand in deze stad dat lijkt te hebben, doe ik een voorstel.
Jullie zorgen voor het eten, ik zorg voor het perspectief.
En dat zou voortreffelijk zijn met een fles Cheval Blanc 1947.
Ik vrees dat ik...
Wat wenst u te eten?
Zeg tegen chef Linguini dat ik wens te eten wat hij durft te serveren.
Zeg dat hij z'n beste beentje voorzet.
Ik neem wat hij neemt.
We hebben het dus opgegeven.
Waarom zeg je dat? - We zitten in een kooi in een kofferbak.
Met een toekomst van diepvrieskost.
Nee, ik ben 't die in een kooi zit. Ik heb het opgegeven.
Jij bent vrij.
Ik ben maar zo vrij als jij je inbeeldt. Precies zoals jijzelf.
Kom op. Ik wil niet meer doen alsof.
Voor pa doe ik alsof ik 'n rat ben. Voor Linguini alsof ik 'n mens ben.
Ik verzin jou om mee te praten. En je zegt alleen wat ik al weet.
Ik weet wie ik ben. Dat hoef jij me niet te vertellen. Waarom moet ik doen alsof?
Dat doe je niet, Remy.
En je hebt 't ook nooit gedaan.
Nee. Andere linkerkant.
Pa? Ik ben hier. In de kofferbak.
Pa.
Broertje van me. - Emile.
Jullie zijn geweldig.
Waar ga je heen? - Naar 't restaurant. Ze hebben me nodig.
Wat kan jou dat schelen? - Ik ben een kok.
Het is jouw recept. Je moet je eigen recept toch kennen.
Ik heb 't niet opgeschreven. Ik kreeg 'n inval.
Krijg die dan weer. Dit serveren we niet.
Bestelling? - Geef ze iets wat ik niet verzonnen heb.
Ze willen dit. - Zeg maar dat het op is.
We zijn net open.
Ik weet iets beters. Serveren wat ze vragen.
We maken 't. Zeg gewoon wat je deed. - Dat weet ik niet.
We moeten de klanten iets zeggen. - Zeg ze dan... Zeg ze...
Niet doen. - Remy.
Nee. Ze zullen je zien.
Het gaat niet om mij, maar om wat we moeten...
Ratten.
Remy. - Mijn mes.
Afblijven.
Bedankt dat je teruggekomen bent.
Ik weet dat het gek klinkt, maar...
Soms klinkt de waarheid gek.
Maar dat betekent niet dat het dat niet is.
De waarheid.
En de waarheid is dat ik helemaal geen talent heb.
Deze rat zit achter alle recepten. Hij is de kok.
De echte kok. Hij zat onder m'n muts.
Hij stuurde alles wat ik deed.
Hij is de reden dat ik zo lekker kan koken.
De reden dat Ego daar zit.
Jullie prezen me om zijn talent.
Het is moeilijk te geloven, maar je geloofde dat ik kon koken, toch?
Luister, het werkt. Het is gek, maar het werkt.
We worden 't beste restaurant van Parijs. Deze rat...
...deze geniale kleine kok kan daarvoor zorgen.
Wat denk je? Doen jullie mee?
IEDEREEN KAN KOKEN!
Pa.
Pa, ik weet niet wat ik moet zeggen.
Ik heb me in je vriend vergist.
En in jou.
Je moet niet denken dat ik dit boven m'n familie verkies.
Ik kan niet kiezen tussen de twee.
Ik heb het niet over koken, maar over lef.
Betekent dit echt zoveel voor je?
We zijn geen koks, maar wel familie.
Zeg wat we moeten doen, en we doen het.
HYGlËNE-INSPECTEUR
Grijp die hygiëne-inspecteur. - DeltaTeam, vlug, vlug.
De rest helpt Remy.
HANDEN WASSEN VOOR HET WERK
Team 3 doet de vis.
Team 4: Gebraden gerechten. Team 5: Grill.
Team 6: Sauzen. Op jullie post. Vooruit.
Wie met eten werkt, loopt op twee poten.
We hebben iemand nodig voor de bediening.
Sorry, we hebben 'n personeelstekort. - Neem rustig de tijd.
Zorg dat de biefstuk lekker mals is.
Kom op, de beuk erin.
Minder zout voor de sole meunière, Meer boter.
Alleen mimolettekaas.
De compositie van de salade moet een schilderij zijn.
Niet te veel vinaigrette erop.
De beurre blanc schift. Blijf kloppen.
De mosseltjes zacht pocheren. Proefronde. Lepels neer.
Goed. Te zout. Goed.
Laat de consommé niet koken. Emile. - Sorry.
Colette, wacht. Colette.
Je bent teruggekomen.
Geen woord, voor ik me bedenk. Zeg alleen wat de rat wil klaarmaken.
Ratatouille? Dat is boerenkost. Weet je zeker dat je Ego dat wilt geven?
Wat is er? Ik maak ratatouille.
Hoe zou jij het maken?
Ratatouille? Dat is boerenkost.
Nee, dat kan niet.
Wie heeft de ratatouille gemaakt? Ik moet het weten.
Ik weet niet wanneer ik de chef voor het laatst een compliment heb gestuurd.
En uitzonderlijk genoeg is m'n ober nu ook de chef.
Dank u, maar vanavond ben ik alleen ober.
Wie bedank ik dan voor de maaltijd?
Mag ik heel even?
U moet de chef zijn.
Voor de chef zult u moeten wachten tot alle andere klanten weg zijn.
Het zij zo.
Eerst denkt Ego dat het een grap is.
Maar als Linguini het uitlegt, verdwijnt de glimlach van Ego's gezicht.
Hij reageert niet, stelt hooguit af en toe een vraag.
Na afloop staat Ego op, bedankt ons voor de maaltijd...
...en gaat weg zonder nog wat te zeggen.
De volgende dag verschijnt zijn artikel.
In tal van opzichten heeft een criticus het makkelijk.
We nemen weinig risico's, maar staan toch boven de mensen...
...die hun werk en zichzelf aan ons oordeel onderwerpen.
We gedijen op negatieve kritiek. Die is leuk om te schrijven en om te lezen.
Maar de bittere waarheid voor ons critici is dat in het grote plaatje...
...de gemiddelde waardeloze rommel wellicht zinvoller is...
...dan onze kritiek die het als rommel afdoet.
Maar soms neemt een criticus wel 'n risico.
In het ontdekken en verdedigen van iets nieuws.
Vaak is de wereld nieuw talent en nieuwe creaties niet gunstig gezind.
Nieuwe dingen hebben steun nodig.
Gisteravond had ik een nieuwe ervaring.
Een uitzonderlijk gerecht uit een volkomen onverwachte bron.
Zowel het gerecht als de kok hebben mijn vooroordelen over gastronomie...
...op zijn zachtst gezegd ter discussie gesteld.
Ze hebben me tot in m'n ziel geraakt.
Vroeger stak ik m'n misprijzen voor Gusteaus motto...
'Iedereen kan koken' niet onder stoelen of banken.
Maar ik besef dat ik nu pas echt begrijp wat hij bedoelde.
Niet iedereen kan een groot kunstenaar worden...
...maar een groot kunstenaar kan overal vandaan komen.
Er is amper een nederiger afkomst denkbaar...
...dan die van het genie dat nu bij Gusteau's kookt...
...en die, volgens deze criticus...
...niets minder is dan de beste kok van Frankrijk.
Ik keer weldra naar Gusteau's terug, met het water in de mond.
Het was 'n geweldige avond. De mooiste van m'n leven.
Maar het enige voorspelbare aan 't leven is dat 't onvoorspelbaar is.
We moesten Skinner en de inspecteur vrijlaten...
...en natuurlijk hebben ze ons verlinkt.
Al was 't eten nog zo lekker, omdat er ratten in de keuken waren...
...werd 't restaurant gesloten. Ego raakte z'n baan en faam kwijt.
Maar treur niet om hem. Hij doet 't goed als financier van 'n kleine onderneming.
Hij ziet er gelukkig uit. - Hoe weet je dat?
Ik moet gaan. De avonddrukte.
Je weet hoe hij het wil.
Bedankt, kleine chef.
Kan ik u warm maken voor 'n dessert? - Doe je dat niet altijd?
Wat had u gewild?
Verras me.
Als ik 't vertel, is het veel leuker.
Laat het eten komen, we hebben honger.